پروژه در مورد چیست؟

پروژه وات-ا-ویست یک همکاری فرا-بالتیک (بالتیک جنوبی) است و از نیاز منطقه به کاهش وابستگی‌اش به سوخت‌های فسیلی نشأت می‌گیرد. این پروژه با هدف تسهیل ادغام تولید انرژی مبتنی بر بخش‌های زباله‌ای که بازیافت یا استفاده مجدد از آن‌ها دشوار است، از طریق فناوری‌های انرژی پیشرفته‌تر نسبت به سوزاندن متعارف زباله، شکل گرفته است.

شرکت WAW بر توسعه و آزمایش فناوری‌های پیشرفته‌ای تمرکز دارد که می‌توان آن‌ها را از طریق نیروگاه‌های نمایشی در مقیاس پایلوت در سیستم‌های انرژی منطقه‌ای و محلی ادغام کرد. این تأسیسات با هدف فراهم کردن امکان آزمایش بخش‌های مشکل‌ساز زباله که سازمان‌هایی مانند BOFA روزانه با آن‌ها سروکار دارند، مانند بخش‌های پلاستیکی بسیار مخلوط، طراحی شده‌اند.

از طریق سه آزمایش پایلوت، WAW پتانسیل دو فناوری انرژی مختلف و همچنین فرصت‌های ارائه‌شده توسط روش‌های پیشرفته پیش‌تصفیه مبتنی بر فرآیندهای زیستی و فیزیکی را بررسی خواهد کرد. از طریق این سه آزمایش پایلوت، WAW قصد دارد تولید انرژی را با کمترین میزان انتشار CO₂ و پاک‌ترین محصولات جانبی ممکن تسهیل کند.

این دو فناوری انرژی به ترتیب فناوری تبدیل خشک با دمای نسبتاً پایین و فناوری مبتنی بر پلاسما هستند.

نقش BOFA در این پروژه، از یک سو، شناسایی و تسهیل دسترسی به بخش‌های زباله مرتبط است که می‌توانند به عنوان مواد اولیه برای آزمایش‌ها مورد استفاده قرار گیرند، بخشی از آن شناسایی و رسیدگی به فرصت‌ها و چالش‌های ناشی از استفاده از فناوری‌های انرژی در سطح سیاست‌گذاری و اجتماعی است، و بخشی دیگر تسهیل همکاری و گفت‌وگوی فرامرزی در مورد بخش‌های پسماند و روش‌های مدیریت آن است.

این چه ارزشی برای BOFA و بورنهولم دارد؟

به عنوان بخشی از «چشم‌انداز ۲۰۳۲/بورنهمولم بدون پسماند»، نیروگاه سوزاندن زباله موجود BOFA در آله‌مگاردس‌وِج در رونِه از سرویس خارج می‌شود، و در حالی که چشم‌انداز و هدف BOFA این است که تا حد امکان پسماندها به‌صورت محلی یا در جای دیگری بازیافت و دوباره مورد استفاده قرار گیرند، فناوری پیشرفته انرژی برای تولید برق ممکن است به دلایل مختلف برای سیستم انرژی بورنهولم جذاب باشد.

مهم است که توسعه فناوری‌های انرژی مبتنی بر بخش‌های زباله‌ای را بررسی کنیم که BOFA و بخش مدیریت پسماند ملی و بین‌المللی نتوانسته‌اند روش‌هایی برای استفاده مجدد یا بازیافت آن‌ها بیابند. این امر، نخست، تولید انرژی ممکن است معنادارترین روش زیست‌محیطی و اجتماعی برای مدیریت این بخش‌ها باشد، و تا حدی به این دلیل که رویکرد WAW بر واحدهای تولیدی منطقه‌ای و محلی کمتر متمرکز تمرکز دارد، که با چالش‌های خاص بورنهولم به‌عنوان یک جامعه جزیره‌ای کوچک و نسبتاً منزوی همسو است.

نیاز پروژه به بررسی عمیق‌تر بخش‌های خاص پسماند، می‌تواند اطلاعات و بینش‌های مهمی را در مورد گزینه‌های موجود برای مدیریت بخش‌های دشوار پسماند، در اختیار BOFA قرار دهد، و همچنین شناسایی همکاری‌های بالقوه فرامرزی و در نتیجه کمک بیشتر به تحقق چشم‌انداز ۲۰۳۲.

هماهنگ‌کننده/شرکا

هماهنگ‌کننده: دانشگاه فناوری گدانسک (لهستان)، که مسئول توسعه آزمایش‌های فناوری تبدیل خشک است.

سایر شرکا: دانشگاه کلوپدا (لیتوانی)، مؤسسه لیبنیز علوم و فناوری پلاسما (آلمان)، گومکو اس‌پی. زی او.او. (لهستان)، دانشگاه لیننئوس (سوئد)، سوئهیتر اند کولینگ (سوئد) و بوفا (دانمارک).

نوع پروژه: اینتررگ جنوب بالتیک

دوره: ۳۶ ماه